திருத்தொண்டத்தொகை

திருத்தொண்டத்தொகை

சுந்தர மூர்த்தி நாயனார் - தில்லையில் அருளியது 

1. தில்லை வாழ் அந்தணர் தம் அடியார்க்கும் அடியேன்;

திரு நீல கண்டத்துக் குயவனார்க்கு அடியேன்;

இல்லையே என்னாத இயற்பகைக்கும் அடியேன்;

இளையான் தன் குடிமாறன்அடியார்க்கும் அடியேன்;

வெல்லுமா மிக வல்ல மெய்ப்பொருளுக்கு அடியேன்;

விரி பொழில் சூழ் குன்றையார் விறல் மிண்டற்கு அடியேன்;

அல்லி மென் முல்லை அந்தார் அமர் நீதிக்கு அடியேன்;

ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக்கு ஆளே.

2. இலை மலிந்த வேல் நம்பி எறிபத்தற்கு அடியேன்;

ஏனாதி நாதன் தன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

கலை மலிந்த சீர் நம்பி கண்ணப்பர்க்கு அடியேன்;

கடவூரில் கலயன் தன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

மலை மலிந்த தோள் வள்ளல் மானக்கஞ்சாறன்,

எஞ்சாத வாள்-தாயன், அடியார்க்கும் அடியேன்;

அலை மலிந்த புனல் மங்கை ஆனாயற்கு அடியேன்;

ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக்கு ஆளே.

3. மும்மையால் உலகு ஆண்ட மூர்த்திக்கும் அடியேன்;

முருகனுக்கும், உருத்திர பசுபதிக்கும், அடியேன்;

செம்மையே திரு நாளைப் போவார்க்கும் அடியேன்;

திருக்குறிப்புத் தொண்டர் தம் அடியார்க்கும் அடியேன்;

மெய்ம்மையே திருமேனி வழிபடா நிற்க,

வெகுண்டு எழுந்த தாதைதாள் மழுவினால் எறிந்த,

அம்மையான் அடி சண்டிப் பெருமானுக்கு அடியேன்;

ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக்கு ஆளே.

4. திரு நின்ற செம்மையே செம்மையாக் கொண்ட

திருநாவுக்கரையன் தன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

பெரு நம்பி குலச்சிறை தன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

பெரு மிழலைக் குறும்பற்கும், பேயார்க்கும், அடியேன்;

ஒரு நம்பி அப்பூதி அடியார்க்கும் அடியேன்;

ஒலி புனல் சூழ் சாத்த மங்கை நீல நக்கற்கு அடியேன்;

அரு நம்பி நமி நந்தி அடியார்க்கும் அடியேன்;

ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக்கு ஆளே.

5. வம்பு அறா வரிவண்டு மணம் நாற மலரும்

மது மலர் நல் கொன்றையான் அடி அலால் பேணா

எம்பிரான்-சம்பந்தன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

ஏயர்கோன் கலிக்காமன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

நம்பிரான்-திருமூலன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

நாட்டம் மிகு தண்டிக்கும், மூர்க்கற்கும், அடியேன்;

அம்பரான்-சோமாசிமாறனுக்கும் அடியேன்;

ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக்கு ஆளே.

6. வார் கொண்ட வன முலையாள் உமை பங்கன் கழலே

மறவாது கல் எறிந்த சாக்கியற்கும் அடியேன்;

சீர் கொண்ட புகழ் வள்ளல் சிறப்புலிக்கும் அடியேன்;

செங்காட்டங்குடி மேய சிறுத்தொண்டற்கு அடியேன்;

கார் கொண்ட கொடை கழறிற்றறிவாற்கும் அடியேன்;

கடல் காழி கணநாதன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

ஆர் கொண்ட வேல் கூற்றன்-களந்தைக் கோன்-அடியேன்;

ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக்கு ஆளே.

7. பொய் அடிமை இல்லாத புலவர்க்கும் அடியேன்;

பொழில் கருவூர்த் துஞ்சிய புகழ்ச்சோழற்கு அடியேன்;

மெய் அடியான்-நரசிங்க முனையரையற்கு அடியேன்;

விரி திரை சூழ் கடல் நாகை அதிபத்தற்கு அடியேன்;

கை தடிந்த வரிசிலையான்-கலிக் கம்பன், கலியன்,

கழல் சத்தி-வரிஞ்சையர்கோன்,- அடியார்க்கும் அடியேன்;

ஐயடிகள் காடவர் கோன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக்கு ஆளே.

8. கறைக் கண்டன் கழல் அடியே காப்புக் கொண்டிருந்த

கணம் புல்ல நம்பிக்கும், காரிக்கும், அடியேன்;

நிறைக் கொண்ட சிந்தையான், நெல்வேலி வென்ற

நின்ற சீர் நெடுமாறன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

துறைக் கொண்ட செம்பவளம் இருள் அகற்றும் சோதித்

தொல் மயிலை வாயிலான் அடியார்க்கும் அடியேன்;

அறைக் கொண்ட வேல் நம்பி முனையடுவாற்கு அடியேன்;

ஆரூரன் ஆரூரில்அம்மானுக்கு ஆளே.

9. கடல் சூழ்ந்த உலகு எலாம் காக்கின்ற பெருமான்-

காடவர் கோன்-கழற்சிங்கன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

மடல் சூழ்ந்த தார் நம்பி இடங்கழிக்கும், தஞ்சை

மன்னவன் ஆம்செருத்துணை தன் அடியார்க்கும் அடியேன்;

புடை சூழ்ந்த புலி அதள் மேல் அரவு ஆட ஆடி

பொன் அடிக்கே மனம் வைத்த புகழ்த் துணைக்கும் அடியேன்;

அடல் சூழ்ந்த வேல் நம்பி கோட்புலிக்கும் அடியேன்;

ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக்கு ஆளே.

10. பத்தராய்ப் பணிவார்கள் எல்லார்க்கும் அடியேன்;

பரமனையே பாடுவார் அடியார்க்கும் அடியேன்;

சித்தத்தைச் சிவன் பாலே வைத்தார்க்கும் அடியேன்;

திரு ஆரூர்ப் பிறந்தார்கள் எல்லார்க்கும் அடியேன்;

முப்போதும் திருமேனி தீண்டுவார்க்கு அடியேன்;

முழுநீறு பூசிய முனிவர்க்கும் அடியேன்;

அப்பாலும் அடிச் சார்ந்த அடியார்க்கும் அடியேன்;

ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக்கு ஆளே.

11. மன்னிய சீர் மறை நாவன்நின்றவூர் பூசல்,

வரிவளையாள் மானிக்கும், நேசனுக்கும், அடியேன்;

தென்னவனாய் உலகு ஆண்ட செங்கணாற்கு அடியேன்;

திருநீல கண்டத்துப் பாணனார்க்கு அடியேன்;

என்னவன் ஆம் அரன் அடியே அடைந்திட்ட சடையன்,

இசைஞானி, காதலன்-திரு நாவலூர்க் கோன்,

அன்னவன் ஆம் ஆரூரன்-அடிமை கேட்டு உவப்பார்

ஆரூரில் அம்மானுக்கு அன்பர் ஆவாரே.

சிவபுராணம்

சிவபுராணம் 

தொல்லை இரும்பிறவி சூழும் தளை நீக்கி

அல்லல் அறுத் தானந்தம் ஆக்கியதே – எல்லை

மருவா நெறி அளிக்கும் வாதவூர் எங்கோன்

திருவாசகம் என்னும் தேன்….

திருப்பெருந்துறையில் மாணிக்கவாசகர் அருளியது – தற்சிறப்புப் பாயிரம்

திருச்சிற்றம்பலம்

நமச்சிவாய வாழ்க நாதன் தாள் வாழ்க

இமைப்பொழுதும் என் நெஞ்சில் நீங்காதான் தாள் வாழ்க

கோகழி ஆண்ட குருமணிதன் தாள் வாழ்க

ஆகமம் ஆகிநின்று அண்ணிப்பான் தாள் வாழ்க

ஏகன் அநேகன் இறைவன் அடி வாழ்க (5)

வேகம் கெடுத்துஆண்ட வேந்தன் அடி வெல்க

பிறப்பறுக்கும் பிஞ்ஞகன்தன் பெய்கழல்கள் வெல்க

புறந்தார்க்குச் சேயோன் தன் பூங்கழல்கள் வெல்க

கரங்குவிவார் உள்மகிழும் கோன்கழல்கள் வெல்க

சிரம்குவிவார் ஓங்குவிக்கும் சீரோன் கழல் வெல்க (10)

ஈசன் அடிபோற்றி எந்தை அடிபோற்றி

தேசன் அடிபோற்றி சிவன் சேவடி போற்றி

நேயத்தே நின்ற நிமலன் அடி போற்றி

மாயப் பிறப்பு அறுக்கும் மன்னன் அடி போற்றி

சீரார் பெருந்துறை நம் தேவன் அடி போற்றி (15)

ஆராத இன்பம் அருளும் மலைபோற்றி

சிவன் அவன் என்சிந்தையுள் நின்ற அதனால்

அவன் அருளாலே அவன்தாள் வணங்கிச்

சிந்தை மகிழச் சிவ புராணம் தன்னை

முந்தை வினைமுழுதும் ஓய உரைப்பன் யான். (20)

கண் நுதலான் தன்கருணைக் கண்காட்ட வந்தெய்தி

எண்ணுதற்கு எட்டா எழிலார் கழல் இறைஞ்சி

விண் நிறைந்தும் மண் நிறைந்தும் மிக்காய், விளங்கொளியாய்,

எண்ணிறந்து எல்லை இலாதானே நின் பெரும்சீர்

பொல்லா வினையேன் புகழுமாறு ஒன்றறியேன் (25)

புல்லாகிப் பூடாய்ப் புழுவாய் மரமாகிப்

பல் விருகமாகிப் பறவையாய்ப் பாம்பாகிக்

கல்லாய் மனிதராய்ப் பேயாய்க் கணங்களாய்

வல் அசுரர் ஆகி முனிவராய்த் தேவராய்ச்

செல்லாஅ நின்ற இத் தாவர சங்கமத்துள் (30)

எல்லாப் பிறப்பும் பிறந்து இளைத்தேன், எம்பெருமான்

மெய்யே உன் பொன் அடிகள் கண்டு இன்று வீடு உற்றேன்

உய்ய என் உள்ளத்துள் ஓங்காரமாய் நின்ற

மெய்யா விமலா விடைப்பாகா வேதங்கள்

ஐயா எனவோங்கி ஆழ்ந்து அகன்ற நுண்ணியனே (35)

வெய்யாய், தணியாய், இயமான னாம்விமலா

பொய் ஆயின எல்லாம் போய் அகல வந்தருளி

மெய் ஞானம் ஆகி மிளிர் கின்ற மெய்ச் சுடரே

எஞ்ஞானம் இல்லாதேன் இன்பப் பெருமானே

அஞ்ஞானம் தன்னை அகல்விக்கும் நல் அறிவே (40)

ஆக்கம் அளவு இறுதி இல்லாய், அனைத்து உலகும்

ஆக்குவாய் காப்பாய் அழிப்பாய் அருள் தருவாய்

போக்குவாய் என்னைப் புகுவிப்பாய் நின் தொழும்பின்

நாற்றத்தின் நேரியாய், சேயாய், நணியானே

மாற்றம் மனம் கழிய நின்ற மறையோனே (45)

கறந்த பால் கன்னலொடு நெய்கலந்தாற் போலச்

சிறந்தடியார் சிந்தனையுள் தேன்ஊறி நின்று

பிறந்த பிறப்பு அறுக்கும் எங்கள் பெருமான்

நிறங்கள் ஓர் ஐந்து உடையாய், விண்ணோர்கள் ஏத்த

மறைந்திருந்தாய், எம்பெருமான் வல்வினையேன் தன்னை (50)

மறைந்திட மூடிய மாய இருளை

அறம்பாவம் என்னும் அரும் கயிற்றால் கட்டி

புறம்தோல் போர்த்து எங்கும் புழு அழுக்கு மூடி,

மலம் சோரும் ஒன்பது வாயிற் குடிலை

மலங்கப் புலன் ஐந்தும் வஞ்சனையைச் செய்ய, (55)

விலங்கு மனத்தால், விமலா உனக்குக்

கலந்த அன்பாகிக் கசிந்து உள் உருகும்

நலம் தான் இலாத சிறியேற்கு நல்கி

நிலம் தன்மேல் வந்தருளி நீள்கழல்கள் காட்டி,

நாயிற் கடையாய்க் கிடந்த அடியேற்குத் (60)

தாயிற் சிறந்த தயாவான தத்துவனே

மாசற்ற சோதி மலர்ந்த மலர்ச்சுடரே

தேசனே தேனார் அமுதே சிவபுரானே

பாசமாம் பற்றறுத்துப் பாரிக்கும் ஆரியனே

நேச அருள்புரிந்து நெஞ்சில் வஞ்சம் கெடப் (65)

பேராது நின்ற பெருங்கருணைப் பேராறே

ஆரா அமுதே அளவிலாப் பெம்மானே

ஓராதார் உள்ளத்து ஒளிக்கும் ஒளியானே

நீராய் உருக்கி என் ஆருயிராய் நின்றானே

இன்பமும் துன்பமும் இல்லானே உள்ளானே (70)

அன்பருக்கு அன்பனே யாவையுமாய் அல்லையுமாய்

சோதியனே துன்னிருளே தோன்றாப் பெருமையனே

ஆதியனே அந்தம் நடுவாகி அல்லானே

ஈர்த்து என்னை ஆட்கொண்ட எந்தை பெருமானே

கூர்த்த மெய் ஞானத்தால் கொண்டு உணர்வார் தம்கருத்தின் (75)

நோக்கரிய நோக்கே நுணுக்கரிய நுண்ணுணர்வே

போக்கும் வரவும் புணர்வும் இலாப் புண்ணியனே

காக்கும் என் காவலனே காண்பரிய பேரொளியே

ஆற்றின்ப வெள்ளமே அத்தா மிக்காய் நின்ற

தோற்றச் சுடர் ஒளியாய்ச் சொல்லாத நுண்ணுணர்வாய் (80)

மாற்றமாம் வையகத்தின் வெவ்வேறே வந்து அறிவாம்

தேற்றனே தேற்றத் தெளிவே என் சிந்தனை உள்

ஊற்றான உண்ணார் அமுதே உடையானே

வேற்று விகார விடக்கு உடம்பின் உள்கிடப்ப

ஆற்றேன் எம் ஐயா அரனே ஓ என்றென்று (85)

போற்றிப் புகழ்ந்திருந்து பொய்கெட்டு மெய் ஆனார்

மீட்டு இங்கு வந்து வினைப்பிறவி சாராமே

கள்ளப் புலக்குரம்பைக் கட்டழிக்க வல்லானே

நள் இருளில் நட்டம் பயின்று ஆடும் நாதனே

தில்லை உள் கூத்தனே தென்பாண்டி நாட்டானே (90)

அல்லல் பிறவி அறுப்பானே ஓ என்று

சொல்லற்கு அரியானைச் சொல்லித் திருவடிக்கீழ்

சொல்லிய பாட்டின் பொருள் உணர்ந்து சொல்லுவார்

செல்வர் சிவபுரத்தின் உள்ளார் சிவன் அடிக்கீழ்ப்

பல்லோரும் ஏத்தப் பணிந்து. (95)

திருச்சிற்றம்பலம்...

கோசங்கள்

கோசங்கள்

சமஸ்கிருத சொற்களான பஞ்சாவில் இருந்து பெறப்பட்டது, அதாவது "ஐந்து" மற்றும் கோஷா என்றால் "உறை" பஞ்ச கோஷா என்பது யோகா தத்துவத்தில் உள்ள கருத்தை குறிக்கிறது, இதன் மூலம் அனைத்து அனுபவங்களும் வடிகட்டப்படும் விழிப்புணர்வு ஐந்து அடுக்குகள் உள்ளன.

இந்த ஐந்து அடுக்குகளின் மையத்தில் ஆத்மா உள்ளது, இல்லையெனில் உண்மையான சுயம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. ஒரு தனிநபரின் யதார்த்தத்தைப் பற்றிய தனித்துவமான முன்னோக்கு, ஐந்து கோஷாக்களில் ஒவ்வொன்றையும் அடையாளப்படுத்துவதிலிருந்து வந்ததாக நம்பப்படுகிறது, மேலும் யோகாவின் பாதை இந்த உறைகளைப் பற்றிய புரிதலையும் விழிப்புணர்வையும் அதிகரிக்க உதவும்.

இந்த அடுக்குகள் இருப்பின் அனைத்து அம்சங்களையும் உள்ளடக்கியதால், மொத்தத்தில் இருந்து ஆழ்நிலை வரை, பஞ்ச கோஷம் ஒரு மாதிரியை வழங்குகிறது, இதன் மூலம் உடல், உளவியல் மற்றும் ஆற்றல் ஏற்றத்தாழ்வுகளை தீர்க்க முடியும்.

ஐந்து உறைகளும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு சமநிலையில் இருக்கும்போது நல்வாழ்வு எழுவதாகக் கூறப்படுகிறது, இதில் மாயாவின் (மாயை) முக்காடு நீக்கப்பட்டு, ஆத்மாவுக்கும் பிரம்மனுக்கும் (உலகளாவிய உணர்வு) இடையே உள்ள எந்தவொரு பிரிவினையின் உணர்வும் கலைக்கப்படும்.

பஞ்ச கோஷம்

பஞ்ச கோஷத்தின் கருத்து தைத்திரிய உபநிஷத்தில் இருந்து உருவானது, இது யஜுர்வேதத்தில் உள்ள வேத கால சமஸ்கிருத உரை. கிளாசிக்கல் உபநிடதங்கள் சுயத்தின் தன்மை மற்றும் பிரபஞ்சத்துடனான ஒருவரின் உறவைப் பற்றி பேசுவதில் அக்கறை கொண்டிருந்தன, மேலும் பஞ்ச கோஷா மனிதனின் ஆரம்பகால கருத்தாக்கங்களில் ஒன்றாக கருதப்படுகிறது.

தைத்திரிய உபநிடதத்தில் பஞ்ச கோஷத்தின் விளக்கம் மிகவும் குறியீடாக உள்ளது; யோகா பாரம்பரியத்தில் கற்பிக்கப்படும் முழுமையான வெளிப்பாடு சங்கரரின் விவேகசூடாமணி அல்லது சதானந்தரின் வேதாந்தசாரம் போன்ற பிற்கால வேத நூல்களிலிருந்து வருகிறது.

வேதாந்த தத்துவத்தின் மையமானது, கோஷா மாதிரியின் வளர்ச்சியில் பிரம்மன் மற்றும் ஆத்மாவின் கருத்துக்கள் முக்கிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. ஐந்து உறைகள் வழியாக உள்நோக்கி நகர்ந்து, ஏற்றத்தாழ்வுகளைத் தீர்க்கும் ஒரு படிப்படியான செயல்முறையானது, உலகளாவிய நனவுடன் ஒன்றின் தன்மையைப் பற்றிய உண்மையான புரிதலை வெளிப்படுத்துவதாக நம்பப்படுகிறது.

பஞ்ச கோஷத்தின் ஐந்து உறைகள்:

1. அன்னமய கோஷா (உணவு உறை) - வெளிப்புற கோஷா, செழிக்க உணவு மற்றும் ஊட்டச்சத்து தேவைப்படும் உடல் உடலைக் குறிக்கிறது. இது மிகவும் பாதிக்கப்படக்கூடிய கோஷா என்று நம்பப்படுகிறது, ஏனெனில் உடல் தொடர்பான பிரச்சினைகள் மற்ற அடுக்குகளில் ஏற்றத்தாழ்வுகளாக வெளிப்படும். ஆசன பயிற்சி, உணவு மாற்றங்கள் மற்றும் தூக்கத்தின் தரம் அனைத்தும் அன்னமய கோஷாவை பாதிக்கின்றன.

2. பிரணமய கோஷா (முக்கியமான உயிர் சக்தியின் உறை) - அன்னமய கோஷாவுடன் நெருக்கமாக இணைக்கப்பட்டுள்ள இந்த உறை உடல் உடலை உயிரூட்டுவதற்கு பொறுப்பாகும். பிராணமய கோஷா பிராணன் (உயிர் சக்தி ஆற்றல்) கொண்டது மற்றும் பிராணயாமா (மூச்சு வேலை) மூலம் பெரிதும் பாதிக்கப்படுகிறது.

3. மனோமய கோஷா (மன அல்லது உளவியல் உறை) - உலகின் உணர்வை நிர்வகிக்கும் மனதின் அம்சத்தைக் குறிக்கிறது. மனோமய கோஷா என்பது ஒருவரின் சுய உணர்வும், நடத்தையில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தும் சிந்தனைப் பழக்கமும் உருவாகிறது. மனோமய கோஷத்தில் செல்வாக்கு செலுத்துவதற்கு மைண்ட்ஃபுல்னெஸ் மிகவும் பயனுள்ள வழியாகும்.

4. விஞ்ஞானமய கோஷா (அறிவு உறை) - இந்த உறை என்பது உள்ளுணர்வின் இருக்கை, உள் ஞானம் மற்றும் நனவின் ஆழமான நிலைகளுடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. இது உள் வளர்ச்சி மற்றும் நம்பகத்தன்மைக்கு பொறுப்பாகும், மேலும் யோகாவின் அனைத்து அம்சங்களாலும் பாதிக்கப்படுகிறது.

5. ஆனந்தமய கோஷா (ஆனந்த உறை) - இன்னபிற உடல் என்று அழைக்கப்படும், இந்த கோஷா ஆத்மாவுக்கு மிக நெருக்கமானது. இது தர்க்கரீதியான, சிந்திக்கும் மனதைக் கடந்து, உலகளாவிய நனவுடன் ஒற்றுமையின் அனுபவத்தை வழங்குகிறது. தினசரி தியானம் பயிற்சியாளர்களை ஆனந்தமய கோஷாவுடன் இணைக்க உதவும்.

பஞ்ச கோஷா இருப்பதன் அனைத்து அம்சங்களையும் உள்ளடக்கியதால், யோகா சிகிச்சையானது கோஷா மாதிரியை கண்டறியும் கருவியாகப் பயன்படுத்துகிறது. எனவே, ஒரு தனிநபரை மிகவும் பாரம்பரியமான ஒரு பரிமாண அணுகுமுறை மூலம் சிகிச்சையின் மூலம் பார்க்க முடியாது.